شارژ تفاوت تعیین کننده است
پلی الکترولیت های آنیونی و کاتیونی هر دو پلیمرهای محلول در آب هستند که بر اساس شیمی آکریل آمید ساخته شده اند، اما حامل بارهای الکتریکی مخالف هستند. یک پلی الکترولیت کاتیونی گروه های عاملی با بار مثبت را در امتداد ستون فقرات خود حمل می کند، در حالی که یک پلی الکترولیت آنیونی حامل گروه های کربوکسیلات با بار منفی است. این تفاوت واحد در بار تعیین میکند که پلیمر به کدام ذرات معلق میتواند بچسبد، با چه سرعتی لختهها تشکیل میشوند و لجن حاصل چقدر راحت میتواند آبگیری شود. در واحد فلوتاسیون هوای محلول (DAF)، انتخاب نوع شارژ اشتباه می تواند مصرف پلیمر را دو برابر کند و همچنان کدورت را بالاتر از حد تخلیه باقی بگذارد.
پلی آکریل آمید آنیونی: بار منفی، وزن مولکولی بسیار بالا
پلی آکریل آمید آنیونی معمولاً با کوپلیمریزاسیون آکریل آمید با آکریلات سدیم تولید می شود که یک کوپلیمر توصیف شده توسط CAS 25085-02-3 ایجاد می کند، در حالی که خود ستون فقرات پلی آکریل آمید CAS 9003-05-8 است. گریدهای تجاری با دو عدد تعریف می شوند: چگالی بار، معمولاً 10 تا 50 مول درصد آنیونی، و وزن مولکولی، معمولاً 6 تا 20 میلیون دا. گریدهای آنیونی عمدتاً با پل زدن به جای خنثی کردن بار سطحی کار می کنند.
برای سوسپانسیونهایی که قبلاً بار سطحی مثبتی دارند، مانند لختههای هیدروکسید فلزی که پس از دوز منعقدکنندههای آلومینیوم یا آهن تشکیل شدهاند، مناسبتر است.
کاربردهای معمولی: ضخیم شدن باطله های معدنی و زغال سنگ، آب شستشوی شن و ماسه، نگهداری کاغذ و زهکشی، و سیالات حفاری.
وزن مولکولی بسیار بالا زنجیره های بلندی را ایجاد می کند که چندین ذره را به طور همزمان پل می کنند و لخته های بزرگ و سریع ته نشین می شوند.
پلیمر آنیونی اضافی باعث تثبیت مجدد سوسپانسیون می شود، بنابراین مصرف بیش از حد، کدورت را به جای کاهش آن افزایش می دهد.
پلی آکریل آمید کاتیونی: بار مثبت و خنثی سازی بار
پلی آکریل آمید کاتیونی از کوپلیمریزاسیون آکریل آمید با مونومرهای کاتیونی مانند دی متیل آمینو اتیل آکریلات چهارتایی شده ساخته می شود و معمولاً به صورت پودر با بار کاتیونی 10 تا 80 درصد مولی عرضه می شود. از آنجایی که اکثر جامدات آلی و بیولوژیکی در فاضلاب شهری و صنعتی دارای بار منفی هستند، پلیمر کاتیونی انتخاب پیش فرض در هر جایی است که آن جامدات باید منعقد شوند.
خنثی سازی بار، لایه دوگانه الکتریکی را فرو می ریزد، پس از آن پل زدن، لخته را می سازد.
کاربردهای معمول: تصفیه DAF فاضلاب روغنی، تهویه لجن قبل از پرس تسمه، آبگیری سانتریفیوژ یا پرس پیچ، و پساب نساجی یا رنگرزی.
گریدهای با وزن مولکولی کمتر و بار بالا برای حذف رنگ و برای جامدات کلوئیدی بسیار ریز استفاده می شود.
گریدهای غیر یونی و آمفوتریک
پلی آکریل آمید غیر یونی، با کمتر از حدود 5 مول درصد گروه های یونی، در مواردی انتخاب می شود که pH به طور گسترده ای نوسان داشته باشد یا قدرت یونی بسیار بالا باشد، به عنوان مثال در برخی از مدارهای استخراج. گریدهای آمفوتریک هر دو نوع بار را روی یک زنجیره حمل میکنند و پنجره pH وسیعتری را نسبت به هر یک از پلیمرهای تکشارژ تحمل میکنند، که باعث میشود زمانی که یک گیاه بین جریانهای فرآیند اسیدی و قلیایی جایگزین میشود، به یک بازگشت عملی تبدیل شوند.
راهنمای انتخاب سریع
| پارامتر | PAM آنیونیک | PAM کاتیونی |
|---|---|---|
| شارژ کنید | منفی، کربوکسیلات | آمین مثبت، چهارتایی |
| مکانیسم اصلی | پل زدن | خنثی سازی به علاوه پل زدن |
| چگالی شارژ | 10 تا 50 درصد مولی | 10 تا 80 درصد مول |
| مواد جامد ترجیحی | لخته های معدنی با بار مثبت | جامدات آلی، بیولوژیکی با بار منفی |
| دوز معمولی در آبگیری | 10 تا 200 گرم در هر تن جامد خشک | 3 تا 15 کیلوگرم در هر تن جامد خشک |
| تجهیزات معمولی | ضخیم کننده ها، شفاف کننده ها با منعقد کننده های نمک فلزی | واحد DAF، پرس تسمه، سانتریفیوژ |
دوز و تمرین تست شیشه
انتخاب پلیمر با آزمایش شیشه بر روی جریان واقعی به جای داده های کاتالوگ تایید می شود. محلول استوک 0.1 تا 0.5 درصد را تحت مخلوط کردن با برش کم تهیه کنید، آن را به مدت 30 تا 60 دقیقه سن دهید، سپس قبل از دوز تا 0.05 تا 0.1 درصد رقیق کنید. یک سری دوز را برای هر پلیمر کاندید مقایسه کنید و اندازه لخته، سرعت فلوتاسیون یا ته نشینی، شفافیت مایع رویی و حجم لجن را امتیاز دهید. محلول های پلیمری به برشی حساس هستند: هم زدن طولانی مدت با سرعت بالا زنجیره ها را می شکند و محصول بیشتری را بدون بهبود عملکرد مصرف می کند. برای درجه های تصفیه آب، انطباق معمولاً با GB/T 17514 نشان داده می شود که توسط گواهی تجزیه و تحلیل و ثبت REACH پشتیبانی می شود، جایی که مواد در اتحادیه اروپا عرضه می شود.
سوالات متداول
س: کدام پلی الکترولیت ابتدا در واحد DAF دوز می شود؟
یک منعقد کننده معدنی مانند پلی آلومینیوم کلرید ابتدا برای بی ثبات کردن کلوئیدها دوز می شود و پلی الکترولیت به عنوان یک لخته ساز به دنبال آن قرار می گیرد. معکوس کردن ترتیب معمولا پلیمر را هدر می دهد.
س: چگونه بفهمم که فاضلاب من به پلیمر آنیونی یا کاتیونی نیاز دارد؟
پتانسیل زتا سوسپانسیون خام را اندازه گیری کنید. یک مقدار شدیدا منفی به یک پلیمر کاتیونی اشاره دارد، در حالی که یک مقدار نزدیک به صفر یا مثبت به یک درجه آنیونی یا غیریونی اشاره دارد. آزمایش شیشه انتخاب را تایید می کند.
س: آیا می توان پلی الکترولیت های آنیونی و کاتیونی را در یک مخزن مخلوط کرد؟
خیر. بارهای مخالف یک کمپلکس نامحلول تشکیل می دهند که به صورت ژل چسبنده رسوب می کند و عملکرد را از بین می برد، بنابراین این دو نوع باید در نقاط جداگانه با خطوط رقت مستقل دوز شوند.
س: چرا دوز پلیمری بالاتر گاهی آب را کثیف تر می کند؟
هنگامی که ذرات به طور کامل با پلیمر جذب شده پوشانده شدند، بخش های زنجیره آزاد یکدیگر را دفع می کنند و سوسپانسیون دوباره تثبیت می شود. دوز را کاهش دهید تا شفافیت دوباره بهبود یابد.
س: تفاوت بین چگالی بار و وزن مولکولی چیست؟
چگالی بار میزان اتصال پلیمر به سطحی با بار مخالف را کنترل میکند، در حالی که وزن مولکولی میزان رسیدن زنجیره و در نتیجه بزرگ شدن لختهها را کنترل میکند. هر دو باید با جریان مطابقت داشته باشند.
س: کدام درجه برای آبگیری لجن روی پرس پیچی مناسب است؟
یک پودر کاتیونی با بار متوسط تا زیاد، تقریباً 30 تا 60 درصد مولی کاتیونی، نقطه شروع معمول برای لجن بیولوژیکی است، با دوز نهایی ثابت در محل.





