1. شیرینی خوب
آسپارتامقند نیشکر با طراوت{0}}شبیه شیرینی دارد و مزه تلخ یا فلزی که معمولاً شیرین کننده های مصنوعی دارند را ندارد، که مزیت بسیار مهمی است.
در غذاها و نوشابه ها، آسپارتام معمولاً 180 تا 220 برابر شیرین تر از ساکارز است. به طور کلی، شیرینی نسبی آسپارتام با غلظت ساکارز کنترل همبستگی منفی دارد و با سیستم‌های طعمی مختلف، pH، دمای طعم و ساکارز یا سایر غلظت‌های قند متفاوت است.
2. این می تواند منجر به افزایش طعم شود
آسپارتام اثرات تقویت کننده ای بر طعم های خاص غذا و نوشیدنی، به ویژه بر طعم میوه های ترش دارد. ارزیابی حسی نشان می‌دهد که برای طعم‌های طبیعی بهتر از طعم‌های مصنوعی است. وقتی برای برخی از محصولات غذایی اعمال می‌شود، این خاصیت افزایش{2} طعم می‌تواند منجر به کاهش میزان آسپارتام مصرفی شود و همچنین می‌تواند برخی از نیازهای ویژه محصولاتی مانند آدامس را برطرف کند. جویدن آدامس با استفاده از آسپارتام دارای شیرینی است که تا چهار برابر بیشتر از ساکارز ماندگاری دارد. آسپارتام، هنگامی که با برخی شیرین کننده های کمی کمتر شیرین یا برخی نمک ها مخلوط می شود، تمایل به تغییر خصوصیات شیرینی ماندگار و احساس دهان دارد، که باید در هنگام تهیه محصولات غذایی به آن توجه داشت.
3. اثرات هم افزایی
آسپارتام را می‌توان با شیرین‌کننده‌های قدرتمند یا شیرین‌کننده‌های{0}}بر پایه کربوهیدرات مخلوط کرد که دامنه کاربرد آن را بیشتر می‌کند. هنگامی که آسپارتام با شیرین کننده های مبتنی بر کربوهیدرات مانند ساکارز، فروکتوز یا گلوکز مخلوط می شود، انرژی محصول به طور قابل توجهی کاهش می یابد در حالی که شیرینی آن بدون تغییر باقی می ماند. هنگامی که آسپارتام با شیرین کننده های قوی (مانند ساخارین، شیرین کننده، آسه سولفام یا استویا) مخلوط می شود، گاهی اوقات محصول طعم کمی تلخ دارد که با افزایش نسبت آسپارتام در مخلوط می توان آن را بهبود بخشید و با افزایش نسبت آسپارتام، درجه بهبودی افزایش می یابد. اثر هم افزایی مخلوط های شیرین کننده به نسبت هر یک از شیرین کننده های تشکیل دهنده و سیستم مواد تشکیل دهنده غذا مربوط می شود.
