آویلامایسینمتعلق به کلاس ارتوزومایسین ضد میکروبی است.آویلامایسیندر درجه اول در برابر باکتری های گرم مثبت فعال است. باکتری ها مانند تمام سلول های زنده، برای حفظ عملکرد سلولی از جمله تکثیر سلولی، دائماً پروتئین می سازند. این همچنین شامل تکثیر DNA است که قبل از انجام تکثیر سلولی لازم است. سنتز پروتئین فرآیندی است که از طریق ریبوزوم موجود در باکتری ها اتفاق می افتد.

آویلامایسینسنتز پروتئین را با یک مکانیسم جدید اثر مضاعف مهار می کند. در مرحله اول، با مسدود کردن مراحل شروع سنتز پروتئین. و ثانیا با جلوگیری از مراحل پایانی سنتز پروتئین. در نتیجه، سنتز پروتئین را مهار می کند که منجر به مرگ باکتری می شود.
ریبوزوم ها از دو زیرواحد 30 و 50 تشکیل شده اند. و این ماشینی در سلولها است که مسئول مونتاژ بلوکهای پروتئینی به نام اسید آمینه به یک پروتئین فعال هستند. دهه 30 و 50 به عنوان یک تیم برچسب کار می کنند تا کد ژنتیکی را بخوانند و اسیدهای آمینه را به ترتیب در یک پروتئین کاربردی جمع کنند. اساساً در مرحله اول سنتز پروتئین mRNA یک کد ژنتیکی منحصر به فرد را به زیر واحد ریبوزومی 30S تحویل می دهد. در حالی که در مرحله دوم سنتز پروتئین، tRNA بلوک های اسید آمینه فردی را به زیر واحد ریبوزومی 50 تحویل می دهد.
آویلامایسینبه هر دو زیر واحد 30 و 50 متصل می شود و سنتز پروتئین را به ترتیب زیر مسدود می کند:
آویلامایسین با اتصال به 30s از خواندن کد ژنتیکی توسط mRNA جلوگیری می کند
آویلامایسین با اتصال به 50s از تجمع آمینو اسید توسط tRNA جلوگیری می کند
سایت های اتصال ازآویلامایسینروی ریبوزوم با آنتیبیوتیکهای دیگری که مهارکنندههای سنتز پروتئین هستند، متفاوت است. به عنوان مثال، آنتیبیوتیکهایی مانند ویرجینیامایسین، که همچنین یک مهارکننده سنتز پروتئین است، تنها یک حالت عمل دارند، زیرا فقط به یک محل اتصال متفاوت در زیر واحد ریبوزومی دهه 50 متصل میشوند. این امر عدم وجود مقاومت متقاطع بین آویلامایسین و سایر آنتی بیوتیک هایی را که سنتز پروتئین را مهار می کنند توضیح می دهد.

آویلامایسینسنتز پروتئین را با یک مکانیسم جدید اثر مضاعف مهار می کند. در مرحله اول، با مسدود کردن مراحل شروع سنتز پروتئین. و ثانیا با جلوگیری از مراحل پایانی سنتز پروتئین. در نتیجه، سنتز پروتئین را مهار می کند که منجر به مرگ باکتری می شود.





